^{اشك ما را چرا درآوردي؟}      

 ديشب اين طبع، بي قرار شما

خواست عرض ارادتي بكند 

دست كم از دل شكسته

واژه هايم عيادتي بكند

¤ ¤ ¤ ¤ ¤ ¤ ¤ ¤ ¤ ¤ ¤ ¤

چشم بد دور، عمرتان بسيار         كس نبيند ملالتان آقا!
ما نمرديم خون دل بخوري             تخت باشد خيالتان آقا!
¤ ¤ ¤
چيست روباه در برابر شير؟!           چه نيازي به امر يا گفته؟!
تو فقط ابرويي به هم آور          مي شود خواب دشمن آشفته
¤ ¤ ¤
هست خاموشي ات پر از فرياد         در تو آرامشي است طوفاني
«الذي انزل السكينه» تو را              كرده سرشار از فراواني
¤ ¤ ¤
واژه ها از لبت تراويدند              پرصلابت، پرعاطفه، پرشور
آفريدند در دل مردم              عزت، آمادگي، حماسه، حضور
¤ ¤ ¤
اين حماسه همه ز يمن تو بود          گرچه از آن مردمش خواندي
رهبرا! تا ابد ولي محبوب                در دل عاشقان خود ماندي

¤ ¤ ¤

سهم دلدادگان تو سلوي           قسمت دشمنان تو سجيل
رهبري نيست در جهان جز تو        كه ز امت چنين كند تجليل
¤ ¤ ¤
نسل سوم چو نسل اول هست       با شعف با شعور با باور
جاري است انقلاب چون كوثر           هان! «فصل لربك وانحر»
¤ ¤ ¤
گرچه در باغ سينه ات داري         لطف ها، مهرها، محبت ها
گفتي اما نمي روي چو حسين       تا ابد زير بار بدعت ها!
¤ ¤ ¤
ناگهان در نماز جمعه شهر            عطر محراب جمكران گل كرد
بغض تو تا شكست بر لب ها        ذكر يا صاحب الزمان(عج) گل كرد
¤ ¤ ¤
جان ايران! چه شد كه جانت را           جان ناقابلي گمان كردي؟!
آبروي همه مسلمانان                   اشك ما را چرا درآوردي؟!
¤ ¤ ¤
جسم تو كامل است، ناقص نيست       مي دهد عطر يك بغل گل ياس
دستت اما حكايتي دارد...                 ر ح م اللّه عم ّي العباس!

            سراينده عزيز اين ابيات :   حجت الاسلام جواد محمدزماني                  

روابط عمومی حسینیه | -